Omdat de wereld wordt geleid door domme populistische mannen, varen er nauwelijks schepen door de Straat van Hormuz. Energie is een groot deel van de kostprijs van alles wat je koopt en afneemt, dus je voelt dit iedere dag en je merkt het aan de pomp en vooral aan je gasrekening.
Buitenhof maakte daar een item over. En wie nodig je dan uit? Jeroen van der Veer, de oud-topman van Shell (video).
Even een beeld van Jeroen. Onder zijn leiderschap lekte een Shell-pijpleiding in de Nigerdelta zo’n 259.560 tot 472.700 vaten olie: 41 tot 75 miljoen liter. Dat is 6 tot 11 centiliter olie op elke vierkante meter van al onze uiterwaarden, van Lobith tot de Biesbosch.
Opruimen? Amper. De VN vond drie jaar later in de regio olie tot 5 meter diep in de grond. Verantwoordelijkheid nemen? Zo min mogelijk. Wat er kwam, werd afgedwongen door advocaten. Dit is één van vele schandalen. Maar o o o, wat hebben we veel geld verdiend.
Jeroen kreeg de vraag of de gaskraan in Groningen weer open moet. “In Groningen is het voor de betrokken bewoners langdurige ellende, laten we het maar zo zeggen.” En even later: “Die Groningers willen niet opnieuw in die problematiek komen.”
Jeroen, je bent een lul. Laten we het mar zo zeggen. Want met “die Groningers” distantieer jij je van de problemen die de NAM, waar Shell voor 50% eigenaar van is, veroorzaakte. Problemen die de NAM sinds ’93 kende en waar jaren niets aan werd gedaan. Ook niet toen jij in het bestuur van Shell zat. Want het versterken begon pas in 2015 en is pas tussen 2030 en 2032 klaar, maar dat vergat je bij Buitenhof te melden.
Wat deed je wel toen je bestuursvoorzitter was? Shell verkocht zijn zonnepanelenfabrieken, stapte uit het windpark dat later het grootste offshore windpark ter wereld werd, en alle investeringen in wind en zon gingen van tafel.
In Buitenhof rekende Jeroen voor dat je bij een nieuw energiecontract 100 tot 200 euro per maand meer kwijt kunt zijn. Die prijzen raken vooral huishoudens met weinig inkomen hard. In 2025 zaten 503.000 Nederlandse huishoudens in energiearmoede. En waar komt dat relatief vaak voor? In Noordoost-Groningen. Boven op het gasveld.
Weet je hoe je dat had kunnen oplossen? Door te investeren in duurzame oplossingen voor die woningen. Zonnepanelen, windenergie, isolatie, warmtepompen, duurzame opslag en een energienetwerk dat dat aankan. Dat waren de juiste bestuurlijke en politieke keuzes geweest als je gaat voor welzijn en milieu in plaats van domme aandeelhouderswaarde.
Of de Groningse velden opengaan, vond Jeroen een politieke keuze. Maar dat is het niet. Er is één groep mensen die daarover mag beslissen. En dat zijn de Groningers die boven dat veld wonen. Zij bepalen of dat ooit gebeurt en zo ja, onder welke voorwaarden.
Groeten uut Grunn